حال خود نمی دانم کدامینم...

 

             روز اول پیش خود گفتم

              دیگرش هرگز نخواهم دید<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

روز دوم باز می گفتم

لیک با اندوه و با تردید

روز سوم گذشت اما

برسر پیمان خود بودم

  ظلمت زندان مرا می کشت

باز زندانبان خود بودم

آن من دیوانه عاصی

در درونم ها یهو می کرد

          مشت بر دیوار ها می کوفت

                  روزنی را جستجو می کرد

                           در درونم راه می پیمود

                                    همچو روحی در شبستانی

                                              بر درونم سایه می افکند

                                                                     می شنییدم نیمه شب در خواب

                                                                     های های گریه هایش را

                                                                     در صدایم گوش می کردم

                                                                      درد سیال صدایش را

                           شرمگین می خواندمش بر خویش

                                 ازچه بیهوده گریانی

                                                        در میان گریه می نالید

                                                        بانگ او بانگ لرزان بود

                                                      کز جهانی دور بر می خواست

                                                     اما درمن تا که می پیچید

                                                    مرده ای از گور بر می خواست

                          می نشستم خسته در بستر

                          خیره در چشم رویا ها

                          زورق اندیشه ام ، آرام

                          می گذشت از مرز دنیاها

                                             درسیاهی،دستهای من

                                                می شکفت از من دستانش

                                          شکل سر گردانی من بود

                                  بوی غم می داد چشمانش

روزها رفتند و من دگر     

خود نمی دانم کدامینم

آن من سر سخت مغرور

یا من مغلوب دیرینم

بگذرم کز از سر پیمان

میکشد این غم دگر بارم

می نشینم شاید او آید

عاقبت روزی به دیدارم…

 

 

 

 

/ 5 نظر / 6 بازدید
zahra

جالب بود موفق و مويد باشی دوست داشتی بهم سر بزن

گلي

سلام . عالی بود . اميدوارم هميشه و در همه حال غرور خودتون رو حفظ کنيد . موفق و پيروز باشيد دوست عزيز

مهناز

سلام امير جون...خوبی عزيزم..به به چه شعر قشنگی...من نيز هم چنان بر سر اين پيمان مانده ام...ممنونم و هميشه منتظرت...تا بعد...

Arash

salam webloge besiar zibaee dari khoob minevisi be ma ham ie sari bezan piroos va paydar bashi

zahra

از اين که به وبلاگم سر زدی بسيار ممنونم و از اين که ابراز محبت نموده در وبلاگتان برايم لينک می گذاريد ممنونم.همیشه سبز و پاينده باشيد