روح من پرواز کن...

باز من ماندم و شبی دگر<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

                            شبی سرد و خموش

                                                     شاید بگریزم

                                                                         بگریزم به جهانی دگر

   امشب مرگ هم آغوش من است

                            رو به سوی مردنم

                                                        دل به دریا زده ام

                                                                           اما ،قایقم بی پاروست

روح من پرواز کن

                        بی طراوت مانده ام

                                                       روح من پرواز کن...

/ 19 نظر / 19 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سراب

آخرش متنو پيدا کردی ناقلا . ولی انصافا هم عکس هم مطلب توپی شد .ای ول .دستت طلا

خاله ريزه

سلام....امير جان چه بی خبر آپیدی؟؟؟؟ چرا از مرگ میگی.... خاله گریه میکنه ها

مریم

باسلام اگرمطمئن هستین که برای پرواز کردن بال و پری دارید که شما را تا اوج یاری میدهد و دلی دارید مملو از مهربانی و محبت و از همه مهمتر <انگیزه ی پرواز> حتما پرواز کنید تا زمین ایزد را از اوج به نظاره بنشینید........با تشکر ..عالی بود مثل همیشه...مریم....

مهدی تهرانی

و ديگر بار و ديگر بار بر آنم در لنگر گاه چشمانت لنگر اندازم اي يار ولي اين بار كشتي آبديده را مانم كه از سفري دراز باز مي آيد و باد بانهاي بر افراشته اش باد هاي وحشي را دست آموز خويش ساخته است. چشم را معبد تماشا كن لب را با واژه لبخند در هم آميز و در ميان وسعت دستانت دريا را پذيرا باش.... سلام خوبی ممنون از اينکه بهم سر زدی خيلی زيبا بود موفق باشی

سروش

سلام... ممنونم که سر زدی... بازم بيا خوشحال ميشم ببينمت

غرال

سلام.خوبی؟مرسی از مطلب قشنگت ولی قبول کن که بهتر هم ميتونست باشه.منتظرم.موفق باشی.بای

بهار خزان

سلام بسيار عالی بود خيلی زيبا موفق باشيد